RECENSIE: Mick Flannery - Mick Flannery

Flannery
recensie cijfer 2019-11-19 Het nieuwe album van Mick Flannery zit weer boordevol emotie. Op zijn vorige album I Own You was hij nog boos op de consumptiemaatschappij, Hollywood en zichzelf. Deze boosheid maakt op zijn meest recente album Mick Flannery plaats voor ingewikkeldere emoties.

In elf nummers neemt Flannery ons mee in zijn zoektocht naar ambitie en een zinvol leven. Hiervoor heeft hij een hoofdpersoon in het leven geroepen: een muzikant met een soms wat futloze en disfunctionele levensstijl. Dit is echter niet Flannery zelf: ”Although this person achieves more notoriety than I have. He is properly famous, and he has to deal with that.” Eigenlijk is het na het beluisteren van dit album verbazingwekkend dat Flannery zelf niet net zo bekend is als de persoon waarover hij zingt. Zijn stem is namelijk bloedmooi en de muziek melodieus.

Vanaf het moment dat Flannery begint te zingen, raak je als luisteraar verknocht aan zijn hese stem. Hij lijkt precies te weten op welke manier hij zijn stem moet gebruiken. Het overgrote deel van het album zingt hij prachtig ingetogen, zoals op het openingsnummer ‘Wasteland’. De intensiteit bereikt een hoogtepunt op ‘How I Miss You’. In dit nummer verhaalt Flannery over een verloren liefde. De combinatie van zijn stem en
het gevoelige onderwerp bezorgen je een brok in de keel.

Niet alleen weet Mick Flannery zijn stem perfect te gebruiken, ook voelt hij goed aan wanneer welk instrument van zich moet laten horen. Een mooi voorbeeld hiervan is ‘Come Find Me’. Het nummer begint met weinig muzikale ondersteuning, maar de drum leidt het eerste refrein mooi in. Bij het daarop volgende refrein vallen de strijkers in. Zij maken de tweede roep om gevonden te worden extra intens.

In zijn thuisland Ierland heeft het – geheel terecht – de eerste plek in de charts gekregen. Na het beluisteren van dit album is het duidelijk dat Ieren kwaliteit herkennen als ze het horen. Tot en met het laatste nummer blijft Mick Flannery een krachtig album om naar te luisteren. Zijn ingetogen stem zorgt voor een vertrouwelijke setting. Het voelt als een eerlijk gesprek met goede vrienden. De emoties die in dit album aan bod komen, kennen we allemaal wel. Fijn om te horen dat we niet alleen zijn.
Recensent:Lizan van der Holst Artiest:Mick Flannery Label:Dying Giraffe Recordings
Cover mxmtoon - the masquerade

mxmtoon - the masquerade Mxmtoon is de artiestennaam van Maia, een YouTube en social media...

Cover Mark Mulcahy - The Gus

Mark Mulcahy - The Gus Welk boek heeft jouw leven voorgoed veranderd? Voor Mark Mulcahy is dat...

ZOEKEN IN CD-RECENSIES

 

OF SELECTEER OP ARTIEST OF LABEL