![recensie cijfer](https://www.cabaretinfo.nl/img/stars/30.png)
Gezien zijn ervaring in verschillende bandjes, zou je een heel divers album mogen verwachten. Dit is echter niet het geval: alle negen nummers zijn ingetogen, folky nummers, waarbij je heel duidelijk de invloed hoort van Jack Johnson, Nick Drake en vooral Paul Simon. Zo zeer zelfs dat je je afvraagt of dit originele composities zijn. Het klinkt allemaal erg bekend. Dat begint al met de opener ‘Girl Behind The Trees’, waar je het idee krijgt dat je het eerder hebt gehoord. De single ‘This Smells Like Paris’ zou zo op Graceland passen.
De titeltrack ‘How Did All These People Get Into My Room’ klinkt daarentegen fris, al zingt Kann dit bijna verzuchtend. De tekst is grappig gevonden, met een dikke knipoog naar de muzikale vrienden die hier in grote getale zijn verschenen “These are people that loved, people I once knew”. Het is een nummer wat velen zal aanspreken: verloren gegane vriendschappen, op een mooie manier bezongen, waarbij viool, piano en gitaar in mooie harmonie samengaan. Ook het opvolgend nummer, ‘You Don’t Need Me’ is prachtig: gedragen door de fraaie samenzang van Thea Emilie Wang, waarbij de piano en gitaar elkaar goed de ruimte gunnen, zonder te overheersen.
Helaas zijn deze twee juweeltjes niet voldoende om een heel album te dragen. Kann’s stem is niet bijzonder en soms ronduit zwak (‘Louie’). Tekstueel mag er ook nog wel wat geschaafd worden (‘Brother’ is ronduit irritant) en de overige nummers lijken teveel op bekend materiaal. Het is niet bijzonder genoeg om in de huidige overdaad aan aanbod van singer-songwriters er boven uit te stijgen. Hopelijk lukt het hem om een volgend genre beter aan te pakken.
![ronaldgoedemondt](https://www.festivalinfo.nl/img/upload/6/8/ronaldgoede.jpg)
Ronald Goedemondt - Dedication Ronald Goedemondt begon zijn carrière als onderdeel van het populaire...